Testloop naar Culemborg

Vandaag deed ik een testloop van mijn huis in Utrecht naar Culemborg, een tocht van 24 kilometer.

Het was een fijne tocht en ook een mooie manier om actief bezig te zijn met het afscheid van Freek, waar vorige week de uitvaart van was. Tijdens het lopen had ik het gevoel dat hij, en ook mijn vader en mijn andere broers erbij waren. Dat was fijn.

De route die ik liep, is een deel van de route van Utrecht naar Eindhoven, zoals ik die nu heb gemaakt. Ik liep heel rustig en het ging heel lekker. In het begin was het even zoeken naar het goede tempo, maar door mijn hartslag echt onder de 140 bpm te houden, lukte het na een kilometer of vier om in een fijne cadans te komen. Lekker langzaam. Het was heerlijk om ingehaald te worden door kletsende hardlopers en dat helemaal prima te vinden. Op de langere stukken luisterde ik naar een podcast van Looppraat. Dat was een prettige afleiding.

Deze loop was bedoeld om verschillende dingen te testen. Ik wilde kijken of de route die ik op afstandmeten.nl had bedacht goed was. Met voldoende afwisseling en kleine weggetjes, maar ook met genoeg voortgang. En ik moet zeggen dat ik zeer tevreden ben.

Ook wilde ik proberen hoe mijn lichaam het vindt om lange afstanden te lopen, op lage hartslag en daarmee dus ook op een laag tempo. De bedoeling is om het lopen te zien als een manier van reizen, gericht op de langere duur en niet op het tempo. Dus met pauzes, en rustig de tijd nemen om te navigeren. En met de tijd om te rekken als er ergens een spiertje begint te protesteren. Dat laatste was ook wel nodig vandaag, want na 10 km begon mijn lies weer van zich te laten horen. Vanaf dat moment iedere paar kilometer rustig een paar rekoefeningen gedaan. Mijn lies geeft me wel een duidelijk signaal dat ik de been- en rompspier-oefeningen nu echt weer moet gaan oppakken. Het was ook een extra stimulans om het tempo laag te houden. Verder merk ik dat mijn lijf het goed doet.

Na zo’n 15 km wordt de hartslag wel iets hoger bij gelijkblijvend tempo, en na zo’n 20 km begon ik het wel bijna genoeg te vinden. Maar de basis is weer gelegd. Als het héél soepel was gegaan, was ik nog doorgelopen naar Geldermalsen, maar dat was nu echt te ver. Culemborg was precies goed. Een mooie realitycheck: rustig aan!

En dan nog de aankomst: Het was erg prettig om na het lopen droge en warme kleren aan te trekken en op een terras de route terug te kijken, onder het genot van een koffie. Een mooie manier om na te genieten van de gelopen kilometers. Daar ga ik een traditie van maken ;-). Leve de horeca!

Al met al: missie geslaagd! Het is fijn om met dit project bezig te zin. Bijna jammer dat ik morgen niet weer kan

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *