Mooi Leven

Etappe 7: Odijk – Geldermalsen 28 km (totaal 180 km)

Vandaag was een wandeldag. Dat vonden mijn benen. Met als belangrijkste woordvoerder de rechter buitenkantscheenbeenspier. Ik heb een paar keer geprobeerd te gaan rennen, maar deze spier was er heel duidelijk over: dat doen we dus niet!

Dat was even schakelen. Zo had ik t me niet voorgesteld. Het is toch RRR, geen WRW. Toch iets van eergevoel? Maar goed, soms is nederigheid nodig kennelijk. En gewandelde meters zijn ook meters. Dus ik heb me er bij neergelegd. En 28 km wandelen is ook best een eind ;-). Het was een gezellige tocht met Sander die een groot deel meeliep.

Wow

Nu zit ik voor “mijn tuinhuis”, in een prachtige tuin. Ontvangen door weer een zeer sympathieke gastvrouw en -heer. Met kippensoep.

Ik denk dat Pa het hier ook geweldig zou hebben gevonden in deze tuin. Hij zou waarschijnlijk ook de namen van alle bloemen weten. Die kennis is helaas niet erfelijk, dus ik hou het maar bij “wow wat een mooie bloemen”.

Er is hier heel veel leven om me heen. Bloemen, planten, vogels, kippen bij de buren, … Dat is heerlijk. En daar gaat deze tocht ook over: het leven vieren. Die voel ik hier goed.

Vooruit

Morgen ga ik ws nog een dag wandelen. Want, zoals Karen zegt, je moet altijd luisteren naar je benen. Dus: het gaat zoals het gaat, en zolang het gaat komen we vooruit.

5 reacties

  1. Het is wat het is. Wandelen dus kennelijk. Ook mooi. Hoe dan ook: nog steeds fantastisch wat je doet!

  2. Wie weet wat dat wandelen je ook weer brengt lieve Roeland. Waarschijnlijk een heel ander perspectief en andere vergezichten.
    Fijn om even samen stil te staan in de Zilveren Florijnlaan.

  3. Ha die Roeland,
    Je bent al een mooi eind gevorderd man.
    Tja dat lijf: we weten allebei dat ambities soms sterker zijn dan het lijf.
    Je doet het fantastisch man veel succes verder!!
    Groet,
    Ad

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *