Als je reist, zie je méér

Etappe 9: Bruchem – Vught. 23 km (totaal 224 km)

Er vloog een vogel met me mee, vanochtend. Iets voor me uit cirkelend. Als ik even stil stond vloog ie een rondje. Alsof ie me weg wilde lokken van een nest. Dat is de uitleg die ik kon verzinnen voor dit gedrag. Het was een exemplaar met een zeer lange dunne snavel, en met de dunne poten achter het lichaam als ie vloog. Het silhouet lijkt op een satéprikker met een stuk kip er aan. Nu weet ik van vogels ongeveer net zoveel als van bloemen. Dus ik kwam niet verder dan een “vreemde vogel”.

Ik was weer aan de wandel vandaag. Zwannette, de vrouw van het vriendenstel waar ik afgelopen nacht was, is fysiotherapeut. Na mijn verhaal over mijn rechter scheenbeen, kwam zij tot de voorzichtige diagnose: zou een eerste fase van Shin Splints kunnen zijn. Toen ik dat opzocht bleken de symptomen goed te kloppen. Oorzaak? Overbelasting. Hmmm. Vandaar vandaag weer de relatieve rust van wandelen, in plaats van rennen.

RRR wordt zo: Reis Roeland Reis. Met dank aan Jos, voor deze mooie suggestie. En inderdaad, reizend zie je meer. Een satéprikkervogel, bijvoorbeeld.

Kaarsje
Vanaf Hedel liep Astrid met me mee naar Den Bosch. Op haar aanraden liepen we ook over begraafplaats Orthen. Een Bossche variant van het bekende Père-Lachaise in Parijs. Vooral het veld met de graven van de reizenden is bijzonder om te zien. Met porseleinen beelden, grote glimmende stenen en zelfs een levensgrote leeuw op een graf. Ieder herdenkt de naasten op de eigen manier.

Later liepen we de Sint Jan nog even in. In een kerk moet ik altijd even kletsen met Maria. Ik heb bij Maria een kaarsje aangestoken. Voor “de mannen”, zoals ik ze tegenwoordig in mijn gedachten maar noem. Dat is meer mijn manier van herdenken.

Zee-Kakkelobbus
Vogels, grafornamenten, zo was er veel te zien vandaag tijdens de reis. Ik zag bij een boerderij ook nog een grote witte kangoeroe springen. Nog nooit gezien. In mijn fantasie werd het een “Witte Waak-Kangoeroe”. Daar leek hij me zeer geschikt voor. Daar kun je je wel wat bij voorstellen. Mooie verhalen kun je daarmee maken. Vervolgverhalen.
Net als Pa vroeger tijdens de vakantie de “Ondergrondse Groene Stenenvreter” tot leven bracht. En de “Zee-Kakkelobbus”.
En Freek tijdens familievakanties iedere keer andere wezentjes ontdekte.

Met fantasie zie je nóg meer. Mooi vind ik dat: speels in het leven staan. Blijf je jong bij ;-).

Nu een paar dagen loop-pauze. Zaterdag 13 mei en zondag 14 mei de laatste etappes.

13 reacties

  1. Goh wat weer een mooi verhaal en foto beeld(en) met wat je beschrijft. Wat maak je dan toch veel mee op 1 dag!
    Lekker blijven reizen en wandelen want shin splints zijn heel vervelend en langdurig . Werk ze!

  2. Die vogel is een grutto. Die lokt je inderdaad, met veel kabeel, weg van de jonge grutto’s welke in het veld lopen op zoek naar eten.

    Mooi om op deze manier met je mee te ‘lopen’. En ja al lopend zie je veel meer dan wanneer je in de auto zit. 🙂

  3. Wel vreemd Roeland dat je deze vogel niet kent 😉. In 2015 is de grutto nog verkozen tot nationale vogel van Nederland. Net zoals de amerikaanse zeearend dat is voor Amerika. Nederland is het belangrijkste broedgebied voor deze vogel, hoewel de aantallen hard achteruit hollen door ons landbouwbeleid.
    Maar in onze multiculturele samenleving vind ik satéprikkervogel wel een mooie vondst.

    Wist je trouwens dat er een verhalenboek over de zeekakelobbes bestond?

    Geniet van je “rust”

  4. Verbeelding is zo mooi!
    Ik wens je mooie werkdagen tijdens het rusten en herstellen en zie je graag zondag!

  5. Hoi Roeland, ik lig hopeloos achter zie ik maar heb net ingehaald om alles weer up to date te krijgen.
    Time flies when…. Dat geldt ook voor jou denk ik.
    Fijn dat je even wat rust kunt nemen nu. Lekker wat ijs op de scheenbenen doet wonderen. Smaak maakt niet uit. Aardbeienijs werkt net zo goed als vanille 🙂

    Succes alvast voor dit weekend !

  6. Wat een mooie vertelling weer! Al was het alleen maar om het woord kakalobbes, wat sinds jaren al niet meer gebezigd had zien worden.☺️

  7. mooie avonturen en dan ook nog leuk schrijven👍🏻genietze van je twee laatste reisetappes🍀wie weet hoor je nog grutto’s, die roepen ….🙃

  8. Wat een feest om te lezen en wat een ren-wandel-reis-Roeland. Diepe bewondering. Fijn dat de schenen nu even hun verdiende rust krijgen en je hoofd alle belevenissen nog even kan herbeleven zodat je komend weekend (?) klaar bent voor je laatste etappes.

  9. Wat een mooi poëtisch verhaal lieve Roeland. Trekt Corné het nog een beetje i. Je rugzak? Drink je s avonds een glaasje op al je “mannen?”.
    Mooi dit.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *