Muggenbult

Etappe 10: Vught – Best. 25 km (totaal 249 km)

Drie dikke Brabantse Muggen zitten op mijn been. Priksnuit in de aanslag. Ik wapper ze weg, maar t zijn vasthoudende types. Dat blijkt uit de jeuk en de bulten die later ontstaan.
En dat terwijl ik toch heel vredig was gaan zitten op dat bankje in de schaduw. Het is hier mooi. Landgoed Herenbeek, bij Boxtel. Veel bos en weide. En veel water. Vandaar ook zoveel muggen waarschijnlijk.

Dat t veel geregend heeft was al eerder duidelijk. Een graspad naast de beek was een eind terug overgenomen door de beek. 10 cm hoog water maakte dat ik daar ben omgedraaid en een andere route heb genomen. Weer een extra kilometer …

Wat fijn is, is dat ik vandaag weer stukken heb kunnen hardlopen, tussen t wandelen door. Een paar dagen rust deden ook mijn scheenbeen goed. Dus ik heb t weer s geprobeerd. Van Vught tot Boxtel fietsten Anita en Marian mee. Die hadden voldoende aanmoediging voor me om het rennen een tijdje vol te houden.
De tweede helft heb ik wel gewandeld. Om wat renenergie voor morgen over te houden.

Sport?
Tijdens het wandelen probeerde ik te bedenken welke sporten “de mannen” vroeger deden.

Pa wandelde, vooral tijdens vakanties. Ik begreep van Marten Jan, bij de start van deze tocht, dat hij dan altijd een kastanje in zijn broekzak had. Ik kreeg toen van MJ een kastanje en die draag ik al de hele tocht mee.
Bert had een windsurfplank. Één vd eersten, model deur. Hoeveel hij die heeft gebruikt, weet ik niet precies.
Gerrit was een wandelaar. Met zijn hoed als herkenningsteken. Hij heeft heel wat afgelopen.
Van Freek weet ik geen sporten. En ook zijn zoon Sander wist er zo geen te noemen van de laatste tijd.
Corné deed aan bolderen, tegen de klimmuur op.

Herinneringen maken
Ik merk dat ik t soms lastig vindt om concrete herinneringen boven te halen aan vroeger thuis. Ik was acht jaar oud toen Bert, Gerrit en Freek uit huis gingen. Mooi is dat ik me wel met hen verbonden voel. Deze tocht helpt daar ook bij: Je kunt je ook verbonden voelen door iets “voor de club” te doen.

Morgen de laatste etappe. Langs de drie laatste woonadressen. Met best veel familie en vrienden. Samen herinneringen maken. Die blijven gelukkig ook langer dan een muggenbult.

Eén reactie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *